Piet Elshof

Graag vertel ik hoe ik tot schilderen ben gekomen. Het begin was toen mijn vader overleed en we zijn spullen gingen uitzoeken en opruimen. Ik vond daar een schat aan schilderspullen, een ezel, olieverf en nog heel veel meer. Hij had dit na zijn pensioen willen gaan doen maar hij is daar eigenlijk nooit aan begonnen. Ik heb alles meegenomen en ben me erin gaan verdiepen. Ik zag Esther’s portretten die me erg aanspraken en dacht: Niet geschoten is altijd mis, dus ik koop de cursus. Ik vond de cursus al heel leuk om te volgen en ben toen aan de slag gegaan. Als eerste een portret van mijn vader geprobeerd. Nu vele jaren later vind ik het nog steeds heerlijk om te doen. Inmiddels ben ik nu ook bezig met acrylverf. Het losse schilderen lukt nog steeds niet goed, maar dankzij de lessen van Esther ben ik heel lekker bezig en is dit waarschijnlijk mijn stijl hahaha. Kortom: ik ben heel blij dat ik via Esther de stoute schoenen aan heb getrokken en voor mij is het schilderen een hele fijne manier om te ontspannen en ook nog een leuk eindresultaat te krijgen.

Het portret waar ik het meest trots op ben, dateert uit 2015. Dat heeft te maken met het idee, de setting en het vastleggen. Een eenvoudig aansprekend schilderijtje van ons 3-jarige kleindochter in, naar mijn idee, juiste compositie. Maar de techniek en kleurgebruik zijn duidelijk amateuristisch. Door jouw cursus ben ik met olieverf gaan schilderen waardoor de techniek aanzienlijk verbeterde. Waar ik eerder met kleuren op gevoel maar wat aan rommelde, ben ik nu bewuster met beperkt kleurgebruik bezig. Het resultaat van de cursus zijn de portretten van mijn ouders. Een matige foto uit 1975 en een redelijke foto uit 1995 en met mijn herinnering aan hen zijn deze werken tot stand gekomen. Ze zijn niet los, maar wel met veel liefde geschilderd! Ik neem graag een uitspraak uit de kunstenaarswereld over: Mijn beste werk moet ik nog maken! Dankjewel voor de inspirerende cursus.

Ik zag de advertentie van Esther en heb me direct ingeschreven voor de cursus en tot op de dag van vandaag heb ik daar geen spijt van gehad. Ik kon absoluut geen portret schilderen maar met de rustige en fijne manier van uitleggen van Esther ben ik stap voor stap gekomen waar ik nu sta. Ik heb zelfs al eens een 1e prijs gewonnen door mee te doen aan een wedstrijd. En heb toen in het museum mogen hangen met mijn portret. Dat laat dan toch goed zien hoe ver je kunt komen. Ook een mooie opsteker voor Esther!! En nog steeds ben ik fanatiek bezig en heb al heel wat portretten mogen schilderen en nog steeds met heel veel plezier.

Ik ben heel blij geweest met sowieso de hele cursus, ook met Esther’s persoonlijke fijne feedback, haar toegankelijke manier van praten, laten zien, bemoedigen, uitnodigen tot… beginnen. En opbouwen. Verfijnen. En het schildersplezier. Ik wil inderdaad ook de ziel van wat ik schilder ‘pakken’. Zo dat het schilderij beter wordt dan de foto. De ziel is overal in te vangen, dus ik laat me niet ontmoedigen door de angst voor het lege doek: Wat? Hoe? Kan ik het wel? De kunstacademie brengt me nog meer bij het creëren wat in mij leeft. Dát uitdrukken. Daar wil ik naar toe. Dus dankzij Esther’s ‘losse toets’ heb ik daar ook steeds meer mijn draai in gevonden. Met hartelijke groet en dank voor jouw overdrachtelijke stimulerende enthousiasme tijdens het schilderen dat je mij hebt gebracht.

Tekenen en schilderen doe ik eigenlijk al mijn hele leven. Maar met het schilderen van portretten ben ik pas begonnen door de online-cursus van Esther. Een goed gelijkend portret schilderen leek me een hele uitdaging. En dat is het ook, iedere keer weer. Maar met de cursus van Esther, waarbij ze je stap voor stap op weg helpt, leer je zo ontzettend veel. Zoals heel goed kijken naar wat je (echt) ziet, vooral door je oogharen. Maar ook een goede onderschildering maken en meters maken, heel veel schilderen, heb ik van haar geleerd. Ik kreeg er steeds meer plezier in. En niet alleen door het portretten schilderen, ook door de online contacten met andere cursisten, waaruit dierbare vriendschappen zijn ontstaan. Bijgaand portret van Hanneke Groenteman illustreert mijn vorderingen en is zelfs tentoongesteld in Museum Paul Tétar van Elven in Delft. Een vriendin uit Delft wees me een aantal jaren geleden op een portrettenwedstrijd van dit museum. Maar daar ging ik écht niet aan meedoen! Toch heeft ze me uiteindelijk overgehaald en op de laatst mogelijke dag van inzending, heb ik dit portret toch nog gemaild. Een aantal maanden later kreeg ik bericht dat mijn portret, met nog 24 andere portretten, was uitgekozen voor de expositie in dat museum. Stiekem toch wel trots op die waardering. Esther, dank voor je lessen, je feedback en je inspiratie. Ik heb er nog dagelijks plezier van.

Na zeven jaar online les gehad te hebben van Esther kan ik zeggen dat ik nog steeds wekelijks schilder! Soms dagen achter elkaar. Allerlei portretten, kinderkopjes nu op het moment. En ik doe komend weekend mee met een expositie bij ons in ‘t dorp. Heel leuk. En dit alles is gekomen door de enthousiaste online lessen van Esther met haar leuke opdrachten. Ik werk graag in opdracht. En iedere keer zijn de mensen er stil van of bijna emotioneel. Zelf geniet ik er ook erg van. De Facebook momenten en FB uurtjes vond ik ook heel waardevol. We werden door foto`s etc geïnspireerd bv door schilders uit de vorige eeuw. Doordat je ook foto`s van portretten van anderen en vooral Esther ziet, ga je ook zelf weer lekker aan de slag. Ik ga nog steeds bij de mensen thuis foto`s maken, daarna een kopie laten maken en dan aan de slag. Ik heb vorige maand bij Albelli een fotoboek gemaakt met daarin al mijn foto`s van mijn portretten en kijk er vaak in! Ben er trots op. Ook leuk dat Esther nog steeds op Facebook schilderijen laat zien. Ik vind ze steeds weer inspirerend! Dan kijk ik bv weer naar de achtergrond kleuren, hoe doet zij het.