Ik geniet volop van het schilderen van portretten. Nooit gedacht dat ik dit ooit zou kunnen, maar door de cursussen van Esther doe ik het nu!!!
Inmiddels heb ik 34 portretten geschilderd. Het begin van een nieuw portret vind ik elke keer weer spannend (een drempel) om weer te beginnen. Maar als ik ‘gewoon domweg’ begin, groeit het en geniet ik er zo intens van. En verf is zo geduldig, je gaat er zo weer overheen met verbeteringen.
Hoe Esther het uitlegt, voordoet en er steeds bij blijft praten, daar heb ik zoveel van geleerd (en nog). De opbouw van een portret en daarmee het verkennen, leren zien waar ‘alles’ zit – licht en donker, alle lijntjes en bijzonderheden. Je kruipt a.h.w. in het portret en ‘gaat het voelen’. Wie is deze persoon/kind en wat maakt hem/haar zo bijzonder. En dit eigene, de karaktertrek, de situatie waarin de foto is gemaakt, wil ik gezien hebben, voelen in de schildering, dan raak ik opgewonden, enthousiast en dat geeft mij voldoening.
Dit portret heb ik als laatste geschilderd en heeft mij emotioneel veel gedaan. De foto die ik heb gebruikt is van 1956…..69 jaar geleden en toen nog zwart/wit. Onze zoon heeft de foto ingekleurd en tot slot nog AI er overheen laten gaan. Het kind ben ikzelf op anderhalf jarige leeftijd en ik zit op de arm van mijn oudste zus, zij was toen 16 jaar (woont nu in een verpleeghuis). Het was zo fijn om te doen, intens, letterlijk een stukje van mezelf.
Ik heb nooit veel geduld om patroontjes van kleding exact als de foto te schilderen, maar dan hoor ik Esther zeggen: “Een paar stukjes doen, dat is genoeg, dan suggereer je de rest……het is een schildering, geen foto. En is een stukje te donker: “Een paar streepjes licht erdoorheen en het oogt al anders”. En “Kijk door je oogharen, waar zit het licht”.
Zo zit Esther a.h.w. op mijn schouder mee te kijken en te adviseren. En vaak kijk ik nog stukjes van de cursussen en verdiepingsvideo’s terug. Ik blijf leren en mezelf verbeteren, maar mens wat geniet ik ervan!
Ik hoop nog veel portretten te mogen en kunnen schilderen!