Erna Claassen

Graag vertel ik hoe ik tot schilderen ben gekomen. Het begin was toen mijn vader overleed en we zijn spullen gingen uitzoeken en opruimen. Ik vond daar een schat aan schilderspullen, een ezel, olieverf en nog heel veel meer. Hij had dit na zijn pensioen willen gaan doen maar hij is daar eigenlijk nooit aan begonnen. Ik heb alles meegenomen en ben me erin gaan verdiepen. Ik zag Esther’s portretten die me erg aanspraken en dacht: Niet geschoten is altijd mis, dus ik koop de cursus. Ik vond de cursus al heel leuk om te volgen en ben toen aan de slag gegaan. Als eerste een portret van mijn vader geprobeerd. Nu vele jaren later vind ik het nog steeds heerlijk om te doen. Inmiddels ben ik nu ook bezig met acrylverf. Het losse schilderen lukt nog steeds niet goed, maar dankzij de lessen van Esther ben ik heel lekker bezig en is dit waarschijnlijk mijn stijl hahaha. Kortom: ik ben heel blij dat ik via Esther de stoute schoenen aan heb getrokken en voor mij is het schilderen een hele fijne manier om te ontspannen en ook nog een leuk eindresultaat te krijgen.

Ik zie nu mijn blinde vlek. Tekenen en schilderen is al vanaf mijn twaalfde jaar mijn grootste hobby geweest. En uiteindelijk is de mens en dan vooral het kinderportret het meest geliefde onderwerp voor mij om te schilderen. Toen kwam corona en ik zocht inspiratie en vooral ook de technieken om mijn portretten te verbeteren. Er zat ergens bij mij een blinde vlek, waardoor het proces altijd spannend en onzeker was. Het eindproduct was best aardig, maar hoe kom je daar op een goede manier? Nou dat heb ik werkelijk ontdekt in de lessen van Esther. Ik had meteen besloten om de basis cursus aan te schaffen. Daarna ook de vervolg module gekocht en de module voor kinderportret. Ik heb zoveel geleerd van de opzet en opbouw van een portret. De lagen, het kleurgebruik, licht en donker. Er ging een wereld voor mij open. De manier waarop Esther lesgeeft en alles uitlegt is heel ontspannen en duidelijk. Alle fases worden al schilderend behandeld. Het mooiste is dat ik nu een heel brede basis heb ontdekt waarmee ik mijn portretten met veel meer zelfvertrouwen kan schilderen. De cursus kijk ik nog regelmatig terug als ik weer een nieuwe opzet maak. Zo fijn dat je daarvoor altijd gebruik van kunt maken. De besloten Facebook club is ook heel inspirerend. Je ziet dat andere cursisten ook worstelen met dezelfde problemen. We kunnen elkaar, als je vast loopt ook weer advies geven via dit medium. En daarbij is het prachtig om te zien hoe iedereen groeit in zijn prestaties. Echt de allerleukste schildercursus die op mijn pad kwam.

Na de Basismodule te hebben gevolgd was ik zo enthousiast geworden, dat ik meer wilde. Uitdaging blijven de tonen en het losse schilderen. Deze worden besproken tijdens de uitleg, maar ook hebben de verdiepingsvideo’s mij geholpen. Soms zit ik op een dood spoor maar door weer even naar de video’s te kijken raak ik weer gemotiveerd om verder te gaan en niet te veel te gaan prutsen.

Ik geniet volop van het schilderen van portretten. Nooit gedacht dat ik dit ooit zou kunnen, maar door de cursussen van Esther doe ik het nu!!! Inmiddels heb ik 34 portretten geschilderd. Het begin van een nieuw portret vind ik elke keer weer spannend (een drempel) om weer te beginnen. Maar als ik ‘gewoon domweg’ begin, groeit het en geniet ik er zo intens van. En verf is zo geduldig, je gaat er zo weer overheen met verbeteringen. Hoe Esther het uitlegt, voordoet en er steeds bij blijft praten, daar heb ik zoveel van geleerd (en nog). De opbouw van een portret en daarmee het verkennen, leren zien waar ‘alles’ zit – licht en donker, alle lijntjes en bijzonderheden. Je kruipt a.h.w. in het portret en ‘gaat het voelen’. Wie is deze persoon/kind en wat maakt hem/haar zo bijzonder. En dit eigene, de karaktertrek, de situatie waarin de foto is gemaakt, wil ik gezien hebben, voelen in de schildering, dan raak ik opgewonden, enthousiast en dat geeft mij voldoening. Dit portret heb ik als laatste geschilderd en heeft mij emotioneel veel gedaan. De foto die ik heb gebruikt is van 1956…..69 jaar geleden en toen nog zwart/wit. Onze zoon heeft de foto ingekleurd en tot slot nog AI er overheen laten gaan. Het kind ben ikzelf op anderhalf jarige leeftijd en ik zit op de arm van mijn oudste zus, zij was toen 16 jaar (woont nu in een verpleeghuis). Het was zo fijn om te doen, intens, letterlijk een stukje van mezelf. Ik heb nooit veel geduld om patroontjes van kleding exact als de foto te schilderen, maar dan hoor ik Esther zeggen: “Een paar stukjes doen, dat is genoeg, dan suggereer je de rest……het is een schildering, geen foto. En is een stukje te donker: “Een paar streepjes licht erdoorheen en het oogt al anders”. En “Kijk door je oogharen, waar zit het licht”. Zo zit Esther a.h.w. op mijn schouder mee te kijken en te adviseren. En vaak kijk ik nog stukjes van de cursussen en verdiepingsvideo’s terug. Ik blijf leren en mezelf verbeteren, maar mens wat geniet ik ervan! Ik hoop nog veel portretten te mogen en kunnen schilderen!

Het portret waar ik het meest trots op ben, dateert uit 2015. Dat heeft te maken met het idee, de setting en het vastleggen. Een eenvoudig aansprekend schilderijtje van ons 3-jarige kleindochter in, naar mijn idee, juiste compositie. Maar de techniek en kleurgebruik zijn duidelijk amateuristisch. Door jouw cursus ben ik met olieverf gaan schilderen waardoor de techniek aanzienlijk verbeterde. Waar ik eerder met kleuren op gevoel maar wat aan rommelde, ben ik nu bewuster met beperkt kleurgebruik bezig. Het resultaat van de cursus zijn de portretten van mijn ouders. Een matige foto uit 1975 en een redelijke foto uit 1995 en met mijn herinnering aan hen zijn deze werken tot stand gekomen. Ze zijn niet los, maar wel met veel liefde geschilderd! Ik neem graag een uitspraak uit de kunstenaarswereld over: Mijn beste werk moet ik nog maken! Dankjewel voor de inspirerende cursus.

Ik heb voor dit portret van Charlie Toorop gekozen omdat er zo’n duidelijk onderscheid zit in de koele schaduwen aan de linkerkant en de warme schaduwen aan de rechterkant van het gezicht. Dat vond ik een goede oefening om goed te kijken naar licht en donker en koele en warme tinten. En dan proberen de verschillende huidskleuren soepel in elkaar over te laten lopen. Ik denk dat dat wel goed gelukt is. Het ziet er nogal hard en strak uit maar dat was de stijl van Charlie Toorop. De achtergrond is misschien iets te saai. Ik heb er al wel wat meer kleuren in aangebracht maar ben er nog niet uit of het misschien toch iets kleuriger zou mogen zijn. In de module Het schilderen van een los kinderportret van Esther staat een instructie waarin uitgelegd wordt hoe je je voorstelling op het doek tekent. Ik heb dat meteen uitgeprobeerd en het werkt! Tot nu toe kopieerde ik de afbeelding op het doek. Maar ik merk nu hoe leuk het is om zelf de tekening op het doek te zetten door gewoon goed te kijken! De lessen van Esther zijn voor mij een stimulans om vooral ook losser te schilderen. Om de penseelstreken wat meer te laten spreken. Dit portret is me net iets te strak. Een volgend portret wil ik weer schilderachtiger en speelser maken. En daarbij word ik enorm geholpen door de inspirerende video’s van Esther.